وقتی گروهی از مردم با پیشینه‌های مختلف در یک قلعه مجارستانی در بوداپست که به مدت ۵۰۰ سال پلمب شده بود گرد هم می‌آیند، ناخواسته یک گرگینه را با خود همراه می‌آورند که به آرامی شروع به شکار و کاهش جمعیت آن‌ها می‌کند.

این فیلم شورش دهقانان در مجارستان در اوایل قرن بیستم را به تصویر می‌کشد.

ژادانی به همراه دخترخوانده‌اش، ماریا بانکوش، از دست مقامات فرار کرده و به جنگل پناه می‌برند. سپس فیلم سی سال به جلو می‌رود: ژادانی و ماریا اکنون عاشق یکدیگرند، اما صدای جنگ در پس‌زمینه، رابطه عاشقانه آن‌ها را متوقف می‌کند. دوستان قدیمی ژادانی به نازی‌ها پیوسته‌اند و این زمین‌دار که با دهقانانش در یک جامعه سوسیالیستی زندگی می‌کند، از آن‌ها فاصله می‌گیرد. ژادانی مسئول مشکلات سیاسی کشور شناخته می‌شود و بهای آن را با جانش خواهد پرداخت.

پانزده سال از مرگ پدرش، آگاممنون، می‌گذرد و الکترا همچنان با کینه و نفرت نسبت به اژیستوس می‌سوزد؛ کسی که با همدستی مادر الکترا، پدرش را به قتل رساند.

در دهه ۱۸۹۰ در دشت‌های مجارستان، گروهی از کارگران مزارع دست به اعتصاب می‌زنند و در این مسیر با سرکوب‌های شدید و واقعیت‌های شورش، ظلم، اخلاق و خشونت روبرو می‌شوند.

تمثیلی از سرکوب انقلاب ۱۹۱۹ و ظهور فاشیسم در مجارستان؛ در حومه شهر، واحدی از ارتش انقلابی از جان پدر وارگا، کشیشی متعصب، می‌گذرد. او بازمی‌گردد و قتل‌عام‌هایی را رهبری می‌کند. نیروی جدیدی به نمایندگی فهر، ظاهراً برای انتقام گرفتن از مردم وارد عمل می‌شود، اما هدفش تنها تحمیل نوع دیگری از سرکوب، ظریف‌تر و موثرتر است.

یک روزنامه‌نگار که در حال آماده‌سازی گزارشی درباره جوانان افراطی است، عاشق یک رادیکال جوان می‌شود که به دلیل ناتوانی در انجام یک ترور سیاسی، از کشته شدن به دست هم‌قطارانش واهمه دارد.

در مجارستان پس از جنگ جهانی دوم، گروهی از دانشجویان کمونیست به یک مدرسه مذهبی کاتولیک می‌روند به این امید که با دانش‌آموزان آنجا وارد یک بحث مسالمت‌آمیز شوند.

آنارشیست‌های کروات با مجارها همکاری می‌کنند تا برای سوءقصد به جان ملک الکساندر، پادشاه یوگسلاوی، اقدام کنند.

داستان فیلم در دوران پرآشوب، ترس، تعقیب و وحشت جریان دارد که تمام زوایای جامعه مجارستان پس از جنگ جهانی اول را فرا گرفته است. در سال ۱۹۱۹، پس از تنها چند ماه حکومت کمونیستی، جمهوری شوروی مجارستان قربانی یک ضد انقلاب ملی‌گرا می‌شود. دریاسالار هورتی، رهبر جنبش راست افراطی ملی‌گرا، خود را نایب‌السلطنه مجارستان می‌نامد و قدرت را به عنوان رئیس قانونی کشور به دست می‌گیرد. سربازان ارتش سرخ مجارستان که عمر کوتاهی داشت، اکنون از دست مأموران مخفی بی‌رحم و واحدهای گشتی ژاندارمری سلطنتی ملی‌گرا در حال فرار هستند. در صورت دستگیری، سربازان سابق ارتش سرخ بدون هیچ رحم یا محاکمه عادلانه‌ای اعدام می‌شوند. ایستوان چرسی، سرباز سابق ارتش سرخ، به دشت‌های بزرگ مجارستان گریخته و در مزرعه‌ای که توسط دو زن دلسوز اداره می‌شود، پناه گرفته است.

در سال ۱۹۱۹، کمونیست‌های مجارستانی به بلشویک‌ها کمک می‌کنند تا تزاری‌ها (سفیدها) را شکست دهند. در نزدیکی رود ولگا، یک صومعه و یک بیمارستان صحرایی مدام دست‌به‌دست شده و به تصرف یکی از دو طرف درمی‌آیند.

پس از شکست انقلاب کوشوت در سال ۱۸۴۸، افرادی که مظنون به حمایت از انقلاب هستند به اردوگاه‌های زندانیان فرستاده می‌شوند. سال‌ها بعد، پارتیزان‌ها به رهبری ساندور روژای یاغی همچنان به فعالیت‌های خود ادامه می‌دهند. هرچند مقامات هویت واقعی پارتیزان‌ها را نمی‌دانند، اما مظنونان را گرد هم می‌آورند و تلاش می‌کنند به هر قیمتی آن‌ها را ریشه‌کن کنند.

وقتی پدر تاکوی جوان در سال ۱۹۴۵ در مجارستان از دنیا می‌رود، خاطرات ناچیزی برای تاکو از او باقی می‌ماند. پسر با پرورش مادرش، درباره مردی که پدرش بود خیال‌بافی می‌کند و او را یک قهرمان می‌پندارد. تاکو که حالا بزرگ شده و مردی شده است، عاشق یک پناهنده یهودی به نام آنی می‌شود. آنی که خود زیر بار سنگین میراث یهودی بودنش قرار دارد، در وجود تاکو تمایلی برای کشف شخصیت واقعی پدرش ایجاد می‌کند و او به بررسی نقشی که پدرش در جنگ جهانی دوم ایفا کرده می‌پردازد.

در بحبوحه پس از جنگ جهانی دوم، یک نوجوان مجارستانی که توسط نیروهای شوروی اسیر شده است، در یک اردوگاه زندانیان دورافتاده، رابطه دوستانه غیرمنتظره‌ای با یک سرباز روسی برقرار می‌کند.